Przemysł vs EX

Warunkiem koniecznym do wystąpienia zagrożenia wybuchowego jest powstanie atmosfery wybuchowej, tj. mieszaniny substancji palnej z powietrzem lub innymi gazami utleniającymi się o stężeniu mieszczącym się w zakresie dolnej i górnej granicy wybuchowości. 

W procesie oceny ryzyka wybuchowego na zakładzie, lub w danym pomieszczeniu określony zostaje zasięg poszczególnych atmosfer wybuchowych, czyli kubatura, jaka może zostać wypełniona przez mieszaninę pyłowo-powietrzną w chwili jej wystąpienia.

Atmosfera wybuchowa, dla której został określony zasięg, nosi nazwę strefy zagrożenia wybuchem.

 

Właściwości palne:

  • dolna granica wybuchowości (DGW) jest to najniższe stężenie paliwa w mieszaninie palnej, poniżej którego nie jest możliwy zapłon mieszaniny pod wpływem czynnika inicjującego i dalsze samoczynne rozprzestrzenianie płomienia w określonych warunkach badania,
  • górna granica wybuchowości (GGW) jest to najwyższe stężenie paliwa w mieszaninie palnej, powyżej którego nie jest możliwy zapłon mieszaniny pod wpływem czynnika inicjującego i dalsze samoczynne rozprzestrzenianie płomienia w określonych warunkach badania.

Temperatura samozapłonu jest to najniższa temperatura, przy której następuje zapalenie się substancji palnej w wyniku zetknięcia z gorącą powierzchnią lub wskutek oddziaływania promieniowania cieplnego tej powierzchni (bez udziału zewnętrznego płomienia lub iskry).

Gazy i pary cieczy o temperaturze samozapłonu poniżej 85 oC traktowane są jako samozapalające się w temperaturze pokojowej.

Do wybuchu potrzebny jest zapłon. Aby zapłon był możliwy potrzebna jest tzw. energia zapłonu.

Minimalna energia zapłonu, Emin jest to najmniejsza energia kondensatora w obwodzie elektrycznym, którego wyładowanie powoduje zapłon mieszaniny i rozprzestrzenianie się płomienia w określonych warunkach badania.

Wartość minimalnej energii zapłonu jest parametrem, który pozwala na ocenę zagrożenia wybuchem pochodzącego od istniejących w rozpatrywanym obszarze źródeł energii.

 

Podstawowymi źródłami zapłonu mogą być:

  • iskry wytwarzane mechanicznie
  • iskry elektryczne
  • iskry elektrostatyczne
  • gorące powierzchnie

 

Kategorie bezpieczeństwa urządzeń wg dyrektywy 94/9/we:

  • kategoria 1 urządzeń – urządzenia te zapewniają bardzo wysoki poziom bezpieczeństwa i pozwalają na pracę ciągłą gdzie atmosfera wybuchowa występują stale => strefa „0”
  • kategoria 2 urządzeń – urządzenia te zapewniają wysoki poziom zabezpieczenia => strefa „1”
  • kategoria 3 urządzeń – urządzenia te zapewniają normalny poziom zabezpieczenia => strefa „2”

 

Znakowanie urządzeń CE 0344 Ex II 2 G Ex e ia IIC T6:

  • CE – deklaracja jakości
  • 0344 – numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej
  • II – grupa wybuchowości
  • 2 – kategoria urządzenia -> strefa 1, 21
  • G – zagrożenie gazowe / D – zagrożenie pyłowe
  • Ex e ia – rodzaj zabezpieczenia przeciwwybuchowego
  • IIC – podgrupa wybuchowości
  • T6 – klasa temperatur – 85C

 

Klasyfikacja rodzajów zabezpieczeń:

  • d – budowa ognioszczelna wg normy IEC 60079-1, polska norma PN-EN-50018:2000
  • ib – budowa iskrobezpieczna wg normy IEC 60079-111, polska norma PN-EN-50020:2000
  • e – budowa wzmocniona wg normy IEC 60079-7, polska norma PN-EN-50019:2000
  • q – z osłona proszkową/piaskową wg normy IEC 60079-5, polska norma PN/E-08113
  • n – urządzenia przeznaczone do strefy 2
  • k – wykonanie wodoszczelne
  • ia – budowa iskrobezpieczna
  • p – z osłona gazową z nadciśnieniem wg normy IEC 60079-2, polska norma PN/E-08112
  • o – z osłoną olejową, wg normy IEC 60079-6, polska norma PN/E-08114
  • m – obudowa hermetyczne
  • s – wykonanie specjalne